Opony Michelin

Firma Michelin (pełna nazwa: SCA Compagnie Générale des Établissements Michelin) (Euronext: ML) usytuowana w Clermont-Ferrand na obszarze Auvergne we Francji, jest, w pierwszym rzędzie, producentem ogumienia. Jednakże znana jest również dzięki opracowaniu przewodnika turystycznego Michelin Red and Green, za gwiazdki Michelin, którymi przewodnik Red Guide nagradza restauracje za przygotowane przez nie dania, jak również za mapy drogowe, oraz swoje historyczne logo – Michelin Man.

Zakład produkcyjny ogumienia posiada swoją oficjalną nazwę: Manufacture Française des Pneumatiques Michelin, "Zakład Produkcyjny Ogumienia Michelin we Francji". Główna siedziba znajduje się w Clermont-Ferrand, 424 km na południe od Paryża we Francji.

Historia

Bracia Edouard i Andre Michelin prowadzili fabrykę ogumienia w Clermont-Ferrand we Francji. Pewnego dnia, w fabryce pojawił się rowerzysta, z uszkodzoną oponą pneumatyczną w swoim rowerze. Oponę przytwierdzono do obręczy, a cała operacja zajęła aż trzy godziny, w czasie których usunięto i naprawiono oponę, która później wymagała nocnego suszenia. Kolejnego dnia Eduard Michelin zabrał naprawiony rower do fabryki w celu przeprowadzenia testów. Po zaledwie kilkuset metrach, opona zawiodła… Pomimo sposobu osadzenia opony, Edouard był bardzo entuzjastycznie nastawiony do opon typu pneumatycznego, i dlatego tez wraz z bratem pracował nad stworzeniem własnej opony, takiej której nie trzeba by było przytwierdzać do obręczy.

Firma Michelin została zarejestrowana 28 maja 1888 roku, pierwszy patent firmy to wymienne opon pneumatyczne.

Michelin stworzył wiele innowacji związanych z ogumieniem, wliczając w roku 1946 oponę radialną (w późniejszym czasie znana jako opona "X"). Znalazła się ona w wyposażeniu Citroena Traction Avant, z napędem na przednie koła, oraz Citroenem 2CV . Michelin wykupił Citroena, który w owym czasie przeżywał ciężki okres, okres który doprowadził go do bankructwa w latach 30-tych. W sierpniu 2008 roku opony Michelin cały czas stanowiły część wyposażenia 2CV.

W roku 1988 Michelin wykupił oddziały produkcyjne ogumienia oraz wyrobów gumowych amerykańskiego przedsiębiorstwa B.F. Goodrich które zostały założone w roku 1870. Dwa lata później firma Michelin kupiła Uniroyal, Inc., firmę założoną w 1892 roku jako Przedsiębiorstwo Wyrobów Gumowych w Stanach Zjednoczonych. Firma Uniroyal Australia została wcześniej zakupiona przez Bridgestone w 1980 roku.

W sierpniu 2008 roku marka Michelin została drugim największym producentem ogumienia, tuż po Bridgestone, pomimo faktu, iż w roku 2005 to Michelin był na pierwszym miejscu.

Marka Michelin po raz pierwszy wzięła udział w Formule Jeden w roku 1977, kiedy to Renault rozpoczęło udoskonalać swój samochod F1 z turbo napędem . Marka Michelin wprowadziła do Formuły Jeden opony radialne, na których zwyciężył kierowca rajdowy – mistrz Formuły 1 – Brabham, następnie Michelin wycofał się z F1 w roku 1984.

Michelin powrócił do Formuły 1 w roku 2001, będąc dostawcą firm Williams, Jaguar, Benetton (w roku 2002 zmiana nazwy na Renault), Prost, oraz Meinardi. Toyota dołączyła do F1 w roku 2002 wraz z oponami marki Michelin, również McLaren zdecydował się na podpisanie umowy z Michelin. Opony marki Michelin były początkowo bezkonkurencyjne, a do roku 2005 dominowały na rajdach F1. Przyczyną tego mogą być częściowo nowe regulacje F1 stanowiące, iż opony powinny być na tyle wytrzymałe aby przetrwały trudy całego dystansu rajdowego (oraz kwalifikacje), oraz częściowo dzięki temu, iż tylko jedna czołowa drużyna (Ferrari) stosowała ogumienie firmy Bridgestone, więc marka Bridgestone musiała włożyć jeszcze wiele wysiłku w udoskonalenie swojego ogumienia. Marka Michelin, w przeciwieństwie do Bridgestone, przeszła przez niezliczoną ilość prób testowych, oraz posiadała doświadczenie dzięki wielu swoim drużynom, które wyposażała w opony.

Po powodzi w roku 2005 w Stanach Zjednoczonych Michelin wycofał się z Grand Prix ze względów bezpieczeństwa drużyn, które zaopatrywał w opony; akcje marki Michelin spadły o 2,5% (aczkolwiek tego samego dnia wróciły do normy). 28 czerwca firma Michelin ogłosiła, iż udzieli rekompensaty wszystkim zwolennikom rajdów samochodowych, którzy zakupili bilety na Grand Prix. Firma zdecydowała się na refundacje wszystkich zakupionych biletów. Dodatkowo, Michelin powiadomił, iż oferuje 20,000 bezpłatnych biletów na przyszłoroczne zawody rajdowe 2006 dla tych kibiców którzy stawili się na Grand Prix 2005.

Marka Michelin toczyła wiele sporów z oddziałem rządowym Ministerstwa ds. Sportu (FIA) od około roku 2003, sytuacja ta uległa nawet pogorszeniu w sezonie roku 2005. Punkt kulminacyjny sporu miał miejsce na zawodach Grand Prix w Stanach Zjednoczonych oraz tuż po ich zakończeniu. Firma Michelin skrytykowała zamiary FIA dotyczące wprowadzenia jednego tylko dostawcy opon dla wszystkich samochodów rajdowych od roku 2008, i zagroziła wycofaniem się ze sportu. Udzielając publicznej nagany prezes FIA Max Mosler napisał " Widzę proste argumenty przemawiające za wprowadzeniem ogumienia dla wszystkich pojazdów rajdowych tylko z jednego źródła, i jeśli [szef firmy Michalin Eduard] ich nie zauważa, wykazuje tym komiczny wręcz brak wiedzy na temat Formuły 1". Kolejną "kością niezgody" było powtórne wprowadzenie zasady wymiany opon podczas pit-stops od roku 2006. Michelin skrytykował ten ruch twierdząc, iż "wydarzenie to ilustruje problemy nękające F1 dotyczące niespójnych decyzji oraz braku przejrzystości."

W grudniu 2005 roku w wyniku trudnych i zawiłych relacji z oddziałem Ministerstwa ds. Sportu firma Michelin zapowiedziała, iż nie zamierza dłużej brać udziału w Formule Jeden po sezonie 2006. Bridgestone stał się wyłącznym dostawcą opon w Formule Jeden.

Ostatnim zwycięskim wyścigiem w Formule 1 na oponach Michelin był wyścig w czasie zawodów Grand Prix w Japonii w roku 2006, gdzie Fernando Alonso, wykorzystując problemy pracy silnika Michaela Schumachera prowadzącego Ferrari, zwyciężył wyścig. Dzięki temu marka Michelin odniosła kolejne zwycięstwo w zawodach konstruktorskich, po siedmiu corocznie nieprzerwanych zwycięstwach marki Bridgestone, dzięki temu Michelin posiadał na swoim koncie łącznie cztery zwycięstwa od czasu kiedy marka wzięła udział w zawodach tj., od roku 1958; kolejne zwycięstwa marki Michelin miały miejsce w roku 1979 oraz w sezonie 1984.

Symbolem marki jest Bibendum ("Bib the Michelin Man", "Bibelobis", lub po prostu "Michelin Man"), [6] zaprojektowany w roku 1898 przez francuskiego artystę O'Galop'a ( o pseudonimie Marius Rossillon), najstarszy światowy znak towarowy. To właśnie Andre Michelin zlecił stworzenie tego wesołego i przysadzistego mężczyzny. Obecnie, Bibendum jest najbardziej rozpoznawalnym symbolem marki na świecie, reprezentując Michelin w ponad 150 krajach.

Plakat z roku 1898 roku przedstawiał postać wznoszącą toast - łacińską parafrazę "Nunc est bibendum" ("Zdrowie!" lub "Czas pić") - w towarzystwie dwóch wychudzonych postaci – konkurencji, w ręku dzierżąc kufel pełny szkła i gwoździ, oraz podpis: C"est à dire: À votre santé. Le pneu Michelin boit l"obstacle (Za zdrowie,: Opony Michelin wypijają wszelkie przeszkody"). Cały czas jeszcze nieznana jest data kiedy słowo "Bibendum" zaczęło określać imię tej postaci. Uważa się, iż najpóźniej mogło mieć to miejsce w roku 1908 kiedy firma Michelin zleciła podpisanie reklamy w gazecie nazwą "Bibendum".

Nazwa tego otyłego ludzika została wprowadzona do języka, i opisywała wygląd osoby otyłej ubranej w komiczny niewymiarowy strój: “Czy mógłbym być ciepło ubrany nie wyglądając jak Michelin Man?".

W Hiszpanii, Michelin kojarzony jest z "oponami" lub fałdami tłuszczu wokół pasa.

Kształt postaci Bibendum ulegał przemianom w ciągu ostatnich lat. Logo stworzone przez O'Galop'a zostało upodobnione do kształtu opon rowerowych, Bibendum nosił charakterystyczne dla owych czasów okulary, oraz palił papierosa. Do lat 80-tych Bibendum był przedstawiany jako biegnący Bib, a w roku 1998, w jego setną rocznicę, odchudzona wersja Bibendum stała się nowym logo firmy; jego kształty zostały udoskonalone od czasu kiedy rzucił palenie papierosów. Wyszczuplone logo odzwierciedlało zarówno niższy profil opon jak i ich mniejsze rozmiary, oraz gabaryty małego samochodu sportowego. Bib posiadał podobnie do siebie wyglądającego szczeniaka do towarzystwa, który został ożywiony dzięki CGI dla ostatniej amerykańskiej reklamy telewizyjnej.

Bibendum występował gościnnie w serii filmów z Asterixem, występował jako dystrybutor rydwanów - w niektórych wersjach tłumaczeniowych, wliczając wersję angielską - w Asterix w Szwajcarii (Oryginalna wersja francuska użyła maskotki wojownika galicyjskiego francuskich stacji obsługi firmy Antar.) Image tej postaci odgrywa również ważną rolę w powieści Williama Gibsona "Pattern Recognition". Firma Michelin oskarżyła artystę Momus"a o wydanie piosenki z użyciem znaku markowego Michelin Man.

Francuski zespół reggae Truo podjął się wykonania piosenki o postaci Bibendum ze swojego albumu Grain De Sable". "Monsieur Bibendum, il est vraiment énorme / Monsieur Bibendum, le bonheur en personne" – "Pan Bibendum jest naprawdę wielki, Pan Bibendum; szczęście w jednej osobie".